Po co wędrownikom konstytucja?

Mamy w naszej organizacji kilka zbiorów słów, które wyznaczają czy wskazują nam drogę. Dla zuchów jest to Prawo i Obietnica Zucha, harcerze mają Prawo i Przyrzeczenie Harcerskie, wędrownicy posiadają również Kodeks i Dewizę Wędrowniczą. Przy tym wszystkim istnieją regulaminy (mundurowy, musztry i ceremoniału harcerskiego) oraz Statut ZHP. Najstarsza grupa metodyczna – „wędrole” wzbogaca się również o Konstytucję Drużyny. 

Skoro jest już tyle wytycznych w wędrowniczym działaniu, to dlaczego mamy jeszcze bardziej się rozdrabniać przy konstytucji?

Dla harcerzy (10-13 lat) Prawo i Przyrzeczenie Harcerskie jest przyjmowane wprost, jako niekwestionowany system wartości, przy poznawaniu PiPH u harcerzy starszych pojawiają się wątpliwości i pytania, a po przemyśleniach rozpoczyna się proces świadomego akceptowania i przestrzegania norm zawartych w prawie i przyrzeczeniu, wędrownicy natomiast postrzegają PiPH jako drogowskaz, który jest świadomie i dobrowolnie wybrany, a Kodeks Wędrowniczy uzupełnia ten drogowskaz.

Konstytucja w drużynie wędrowniczej określa zasady jej funkcjonowania, to znaczy, że w tym dokumencie zapisane są wszystkie informacje ogólne i szczegółowe o drużynie, takie jak:

·       nazwa, numer, patron drużyny,

·       cele działania drużyny,

·       prawa i obowiązki członków,

·       funkcje,

·       obrzędowość,

·       system kar i nagród,

·       zasady demokratycznego głosowania, np. większość głosów to 50%+1 wszystkich członków lub ¾ członków obecnych itp.,

·       zasady zdobywania np. naramiennika wędrowniczego,

·       zasady wprowadzania zmian i poprawek do konstytucji,

·       wszelkie inne zasady, które ustaliła i przegłosowała drużyna,

które nie zostały określone w innych dokumentach organizacji, tj. Statut ZHP, Instrukcja drużyny harcerskiej, starszoharcerskiej, wędrowniczej i wielopoziomowej. Zatem jest to dokument, który nie wyznacza nam ideałów, a systematyzuje pracę w grupie, drużynie, patrolu.

Zapisy w konstytucji powinny być szczegółowe, jasne, przejrzyste i zrozumiałe dla wszystkich członków drużyny. Dzięki konstytucji wiemy, kto jest za co odpowiedzialny. Konkretnie, jako wędrownicy, możemy poczuć się współodpowiedzialni za to, co dzieje się w drużynie. Poza tym, dzięki konstytucji działamy dużo płynniej, łatwiej nam rozwiązywać wszelkie konflikty, a osoby zewnętrzne (komenda hufca, rodzice, osoby zainteresowane przystąpieniem do drużyny) mogą zobaczyć w niej nasze zorganizowanie do działania.

Konstytucja powinna być tworem żywym, a nie skostniałym dokumentem, który nas tylko ogranicza. KONSTYTUCJA JEST DLA NAS. Nie może utrudniać nam pracy – ma ją ułatwiać. Zatem warto wyznaczyć strażnika konstytucji, który będzie pilnował jej przestrzegania oraz zmian, które będą miały się w niej pojawiać.

Jako wędrownicy pracujemy wspólnie, na zasadach demokracji, dlatego powinniśmy posiadać coś, co ułatwi nam pracę. Tym czymś jest właśnie konstytucja, która pełni niezwykle ważną funkcję w naszym działaniu. Podpisując ten dokument, dobrowolnie zgadzamy się z jego zapisami.

Więcej o konstytucji i pracy wędrowników możecie znaleźć tu: https://cbp.zhp.pl/wp-content/uploads/2014/09/niemala-sztuka-wyd21.pdf